Berthold Gunster en OM-denken

Boek: Ik ben OK, jij bent een sukkelboek ik ben OK
Schrijver: Berthold Gunster

Betweterige schoonzus, bemoeizuchtige baas of onhandelbaar kind? Stop ze te veranderen. Ze zijn wie ze zijn. En dat zal altijd zo blijven. Is dat erg? Nee. Denk het om. Ze zijn je goudmijn.

Berthold Gunster is schrijver, filosoof en cabaretier. Hij schrijft over ‘om-denken’ en de Ja-maar-filosofie. Vol humor en toch serieus.  Hoe maak je van een ja-maar, een ja-en cultuur? Hij schrijft met veel humor over de verschillen tussen mannen en vrouwen in zijn boeken.

 

CITAAT over hoe we met andermans emoties omgaan en dingen willen oplossen voor de ander.
Titel: Lekke band
‘Gelukkig heeft de gemiddelde man meer methoden in zijn bagage om een probleem (emoties van de ander, van een vrouw in dit geval) op te lossen, de probleemanalyse. Hoe werkt dat?
Eerst het probleem definiëren, dan de oorzaak vinden, oorzaak wegnemen, hup, probleem opgelost. Delekke-band?-Waar-zit-het-gaatje?-Plakken.-Klaar!-strategie.
Ziet er bij emoties als volgt uit:

Vrouw: ‘Bobby is dood’. (Bobby is de  hond)

Man: ‘Hoe kwam dat?’

Vrouw: ‘hij rukte zich los en sprong onder een auto’.

Man: ‘Had je het palletje wel vastgezet?’

Vrouw (snikkend) ‘Ik denk het niet’

Man: ‘Jouw schuld dus. Lekker handig’.

Toch begrijpt de gemiddelde man wel dat dit niet zo handig is. Hoe oplossingsgericht zijn reactie op de langere termijn ook is, daarmee is het huidige verdriet nog niet weggenomen. Bobby is niet meer, en hoe je de situatie ook analyseert, dat is gewoon erg. Dat begrijpen de meeste mannen ook wel. En een beetje pro-actieve man zal dan ook een oplossing voorstellen, waarmee dit verdriet onmiddellijk  kan worden opgelost.

Vrouw: ‘Bobby is dood’

Man: ‘Koop je toch een nieuwe hond?’

Een van de wijze lessen, die ik zelf – ik ben ook een  man- met schade en schande heb moeten leren, is dat iemand met verdriet meestal helemaal niet op een oplossing zit te wachten. Emoties kunnen delen is vaak van veel groter belang dan het probleem oplossen. Dus vanaf nu, heren, als je vrouwelijke partner huilend thuiskomt met een lekke band, meehuilen, begrijpen, knikken, hummen, alles is toegestaan, zolang je één ding maar niet doet. De band plakken. *

*Vrouwelijke lezers zullen deze aanbeveling, zo durf ik te voorspellen, verontwaardigd tegenspreken. Logisch. Zij willen de full  monty. Een troostende man en een geplakte band.