Ook dit gaat voorbij

letting go

De gedetineerde werd naar de gevangenis gebracht. Hij was zeer bang en gedeprimeerd. De stenen muren van zijn cel slorpten alle warmte op, de ijzeren tralies grijnsden hem meedogenloos tegemoet, de koude metalen klank van stalen deuren en hekken liet hem voelen hoe hopeloos zijn situatie was.
Zijn hart was zwaar en diep bedroeft, want hij moest vele jaren uitzitten.
Op het hoofdeinde van zijn allerminst uitnodigende slaapplaats waren de volgende woorden in de muur gekrast: ook dit gaat voorbij.
Deze vier woorden hielpen hem de moeizame tijd te doorstaan zoals ze waarschijnlijk zijn voorganger moed hadden gegeven. Ongeacht hoe erg het was, hij keek naar de inscriptie en had steeds in zijn gedachten: ook dit gaat voorbij.
Op de dag van zijn vrijlating voelde hij de waarheid van deze woorden tot diep in zijn botten. Hij had zijn straf uitgezeten, de tijd in de gevangenis was echt voorbijgegaan.
Toen hij terugkeerde in het gewone leven droeg hij deze woorden met zich mee. Hij schreef ze op stukjes papier en bevestigde deze op de muur van de slaapkamer, de keuken, de badkamer, de zitkamer, hij nam ze mee naar zijn werk, en legde ze neer in zijn auto. Hij raakte nooit meer in een depressie, hoe slecht het soms ook mocht gaan. Op moeilijke momenten, in problematische situaties dacht hij steeds: ook dit gaat voorbij.
Slechte tijden duurden niet al te lang en aan goede momenten hechtte hij zich niet want ook op deze waren dezelfde woorden van toepassing, en juist daardoor duurden ze langer.
Uiteindelijk kreeg hij te horen dat hij een ongeneeslijke ziekte had. Maar ook dit gaat voorbij gaf hem hoop en de hoop gaf hem kracht voor een positieve houding. Op een dag moest de specialist bevestigen dat de ongeneeslijke ziekte verdwenen was.
Toen het einde van zijn leven naderde zei hij met zachte stem tot zijn geliefden die bij zijn bed stonden: ook dit gaat voorbij. En zijn afscheid van deze wereld verliep rustig en heel harmonisch. Zijn laatste woorden waren de laatste liefdesdienst voor zijn familie en vrienden, want zij hadden van hem geleerd: ook het verdriet gaat voorbij.